شماره ۳۸۸ - ز دل غبار به چشم پر آب می آید

ز دل غبار به چشم پر آب می آید
همین متاع ز ملک خراب می آید ۱

مپرس مرغ چمن را که سوخته ست ای گل؟
ز آتش تو چو بوی کباب می آید ۲

ز فوت تشنه لبان ره تو در گوشم
صدای گریه ز آواز آب می آید ۳

به روز حشر ترا دادخواه چندان است
که خون ما ز کجا در حساب می آید ۴

سوار چون شوی از باغ تا سربازار
گل پیاده ترا در رکاب می آید ۵

چراغ داغ ز عشق تو می شود روشن
به جوی زخم ز تیغ تو آب می آید ۶

علاج درد دل ما ز توست ای ساقی
کز آب دست تو بوی گلاب می آید ۷

ز شوق مرگ، نشاط از ملال نشناسم
که هوش نیست کسی را که خواب می آید ۸

سلیم این قدر از توبه ی تو می دانم
که از دهان تو بوی شراب می آید! ۹