هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از تشنگی و عشق به معشوق و نیاز به وصلت او سخن میگوید. همچنین، اشارههایی به مفاهیمی مانند شفاعت، عرفان و نوشیدن میوجود دارد.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشارههای غیرمستقیم به نوشیدن مشروبات الکلی (مانند 'لب جام می') ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۳۹۰ - می خورم خون که حنا آن کف پا می بوسد
می خورم خون که حنا آن کف پا می بوسد
لب من تشنه ی آن است و حنا می بوسد ۱
دست بوس تو کسی را که میسر باشد
یارب آن را ز کجا تا به کجا می بوسد ۲
گر شفاعت نکند خون گرفتاران را
پای او را ز چه آن زلف دو تا می بوسد ۳
خضر را ما نشناسیم، بیا ای ساقی
که لب تشنه ی ما دست ترا می بوسد ۴
دوش می گفت به یاران که ببینید سلیم
که لب جام می و گه لب ما می بوسد! ۵
لب من تشنه ی آن است و حنا می بوسد ۱
دست بوس تو کسی را که میسر باشد
یارب آن را ز کجا تا به کجا می بوسد ۲
گر شفاعت نکند خون گرفتاران را
پای او را ز چه آن زلف دو تا می بوسد ۳
خضر را ما نشناسیم، بیا ای ساقی
که لب تشنه ی ما دست ترا می بوسد ۴
دوش می گفت به یاران که ببینید سلیم
که لب جام می و گه لب ما می بوسد! ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸۹ - از دل گله ی ما ره اظهار نداند
گوهر بعدی:شماره ۳۹۱ - چو حسن سبز تمنای اهل دید بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.