هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و فلسفی است که به موضوعاتی مانند عشق، سختیهای زندگی، طبیعت و تأثیرات آن بر احساسات انسان میپردازد. شاعر از تشبیهات زیبایی مانند ابر، گل، موج و طوفان استفاده کرده است تا احساسات عمیق خود را بیان کند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تشبیهات و استعارهها نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.
شماره ۳۹۴ - ابر چشمم چون به عزم گریه دامان بشکند
ابر چشمم چون به عزم گریه دامان بشکند
خنده در زیر لب گل های خندان بشکند ۱
خانه زاد عشقم، از آشوب دورانم چه باک
موج را کشتی کی از آسیب طوفان بشکند ۲
عشق تأثیری ندارد در تو ای راحت پرست
از دل سخت تو ترسم تیغ مژگان بشکند ۳
این گلستان را ز بس آب لطافت داده اند
رنگ گل از آفتاب روی خوبان بشکند ۴
جان بده اول سلیم، آن گه قبول عشق کن
عهد را هرکس که آسان بست، آسان بشکند ۵
خنده در زیر لب گل های خندان بشکند ۱
خانه زاد عشقم، از آشوب دورانم چه باک
موج را کشتی کی از آسیب طوفان بشکند ۲
عشق تأثیری ندارد در تو ای راحت پرست
از دل سخت تو ترسم تیغ مژگان بشکند ۳
این گلستان را ز بس آب لطافت داده اند
رنگ گل از آفتاب روی خوبان بشکند ۴
جان بده اول سلیم، آن گه قبول عشق کن
عهد را هرکس که آسان بست، آسان بشکند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۲۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹۳ - عشق در هر جا نقاب از روی زیبا می کشد
گوهر بعدی:شماره ۳۹۵ - خراب نشأه ی آن لب، می و مینا نمی داند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.