هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که به توصیف عشق و شیفتگی به معشوق میپردازد. شاعر از اسیران عشق، بلبلان، و گلها به عنوان نمادهایی برای بیان احساسات خود استفاده میکند. او از بیقراری و ناپایداری عاشقان میگوید و در نهایت به ناامیدی و شکست عاشقان اشاره میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارند تا به درستی درک شوند.
شماره ۳۹۶ - به کوی عشق اسیران به بوی یار روند
به کوی عشق اسیران به بوی یار روند
که بلبلان به چمن از پی بهار روند ۱
به پای خم چو نشینند می کشان به نشاط
به فکر کار نیفتند تا ز کار روند ۲
هلاک شیوه ی تمکین بی قرارانم
که همچو کوه نشینند و چون غبار روند ۳
چو در برون چمن بگذری، همه گل ها
پی نظاره به بالای شاخسار روند ۴
چو مومیایی لطفی امید نیست سلیم
شکستگان به سر کوی او چه کار روند ۵
که بلبلان به چمن از پی بهار روند ۱
به پای خم چو نشینند می کشان به نشاط
به فکر کار نیفتند تا ز کار روند ۲
هلاک شیوه ی تمکین بی قرارانم
که همچو کوه نشینند و چون غبار روند ۳
چو در برون چمن بگذری، همه گل ها
پی نظاره به بالای شاخسار روند ۴
چو مومیایی لطفی امید نیست سلیم
شکستگان به سر کوی او چه کار روند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹۵ - خراب نشأه ی آن لب، می و مینا نمی داند
گوهر بعدی:شماره ۳۹۷ - ازین حسرت که دور از دامن دلدار می ماند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.