شماره ۴۰۶ - می حرام محتسب بادا که بی ما می خورد!

می حرام محتسب بادا که بی ما می خورد!
دارد آب زندگی چون خضر و تنها می خورد ۱

گر نسیمی بر بساط عشرت ما بگذرد
شیشه ها بر یکدگر چون موج دریا می خورد ۲

می شوم مست از در میخانه هرگه بگذرم
همچو شاخ گل، دلم آب از کف پا می خورد ۳

از پریشانی نباشد اضطراب عاشقان
شعله گر لرزد، نپنداری که سرما می خورد! ۴

حرف با حرف آشنا گر شد، جدل در کار نیست
دست بوسی کن به یاران، پا چو بر پا می خورد ۵

دیده بودی هرگز ای زاهد می گلگون به خواب؟
هر که با ما می شود همراه، اینها می خورد ۶

بس که افتاده ست در کار جهان کاهل سلیم
می کند امروز می در جام و فردا می خورد ۷