هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از نمادهایی مانند شمع، برقع، فانوس، مجنون، لیلی، سرو، و گل و خار برای بیان مفاهیم عمیق عشق و تجلی استفاده می‌کند. شاعر به دنبال درک معنای تازه‌ای در زندگی و عشق است و از مفاهیم سنتی و نمادین برای انتقال احساسات خود بهره می‌برد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با نمادهای ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، برخی از مفاهیم ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۴۱۸ - شمع، برقع ز پی پاس تجلی دارد

شمع، برقع ز پی پاس تجلی دارد
پرده ی صورت فانوس چه معنی دارد ۱

کار در عشق رسانده ست به جایی مجنون
که سیه خانه ز پیراهن لیلی دارد ۲

خانه ای نیست که بی سایه ی قدش باشد
گرچه سرو است، ولی عادت طوبی دارد ۳

دیگر از بهر رفوکاری چاک دل کیست
که گل از خار به کف سوزن عیسی دارد ۴

طالب آملی ای کاش شود زنده سلیم
تا بداند سخن تازه چه معنی دارد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۱۷ - نوبهار است و جنونم سوی هامون می کشد
گوهر بعدی:شماره ۴۱۹ - زین چمن گر لاله ذوق از تاج شاهی می برد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.