هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از نمادهایی مانند شمع، برقع، فانوس، مجنون، لیلی، سرو، و گل و خار برای بیان مفاهیم عمیق عشق و تجلی استفاده میکند. شاعر به دنبال درک معنای تازهای در زندگی و عشق است و از مفاهیم سنتی و نمادین برای انتقال احساسات خود بهره میبرد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با نمادهای ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، برخی از مفاهیم ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۴۱۸ - شمع، برقع ز پی پاس تجلی دارد
شمع، برقع ز پی پاس تجلی دارد
پرده ی صورت فانوس چه معنی دارد ۱
کار در عشق رسانده ست به جایی مجنون
که سیه خانه ز پیراهن لیلی دارد ۲
خانه ای نیست که بی سایه ی قدش باشد
گرچه سرو است، ولی عادت طوبی دارد ۳
دیگر از بهر رفوکاری چاک دل کیست
که گل از خار به کف سوزن عیسی دارد ۴
طالب آملی ای کاش شود زنده سلیم
تا بداند سخن تازه چه معنی دارد ۵
پرده ی صورت فانوس چه معنی دارد ۱
کار در عشق رسانده ست به جایی مجنون
که سیه خانه ز پیراهن لیلی دارد ۲
خانه ای نیست که بی سایه ی قدش باشد
گرچه سرو است، ولی عادت طوبی دارد ۳
دیگر از بهر رفوکاری چاک دل کیست
که گل از خار به کف سوزن عیسی دارد ۴
طالب آملی ای کاش شود زنده سلیم
تا بداند سخن تازه چه معنی دارد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۶۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱۷ - نوبهار است و جنونم سوی هامون می کشد
گوهر بعدی:شماره ۴۱۹ - زین چمن گر لاله ذوق از تاج شاهی می برد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.