هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به موضوعاتی مانند عشق، تشنگی معنوی، و نیاز به هدایت میپردازد. شاعر از زبان تشنگان و جویندگان راه، از نیاز به عشق و معنویت سخن میگوید و به ناتوانی برخی راهنمایان در درک نیاز واقعی آنان اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات و استعارههای بهکار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد.
شماره ۴۳۴ - به کوی عشق، دل دادخواه می خواهند
به کوی عشق، دل دادخواه می خواهند
چو آفتاب، سر بی کلاه می خواهند ۱
به چشمه خضر سراغم دهد، نمی داند
که تشنگان ذقن، آب چاه می خواهند ۲
ز ناز و غمزه در آن چشم هرچه خواهی هست
ولی چه سود، اسیران نگاه می خواهند ۳
به حال خضر ازین رهروانم آید رحم
که آب می دهد و نان راه می خواهند ۴
دلی چو زاغ طلب کن به عزم گلشن هند
که رونما ز تو مرغ سیاه می خواهند ۵
سلیم داغ نهان فاش کن به دعوی عشق
که منکران محبت گواه می خواهند ۶
چو آفتاب، سر بی کلاه می خواهند ۱
به چشمه خضر سراغم دهد، نمی داند
که تشنگان ذقن، آب چاه می خواهند ۲
ز ناز و غمزه در آن چشم هرچه خواهی هست
ولی چه سود، اسیران نگاه می خواهند ۳
به حال خضر ازین رهروانم آید رحم
که آب می دهد و نان راه می خواهند ۴
دلی چو زاغ طلب کن به عزم گلشن هند
که رونما ز تو مرغ سیاه می خواهند ۵
سلیم داغ نهان فاش کن به دعوی عشق
که منکران محبت گواه می خواهند ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۶۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳۳ - می گریزد خوابم از جایی که مخمل می برند
گوهر بعدی:شماره ۴۳۵ - قفس ترا چو خوش افتاد به ز باغ بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
