هوش مصنوعی:
این شعر از عشق، تغافل، طبیعت و مفاهیم عرفانی سخن میگوید. شاعر از عاشقی خاموش، طبیعتِ پر گل، توکل به خدا، و مرگ و زندگی میگوید. تصاویری مانند طوطی و بلبل، غنچه و گل، و خس و خار به کار رفتهاند تا مفاهیم عمیقتری را بیان کنند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند مرگ و زندگی نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۵۴ - عاشق پرشکوه خاموش از تغافل می شود
عاشق پرشکوه خاموش از تغافل می شود
طوطی از آیینه چون رو دید، بلبل می شود ۱
فارغ از زخم خس و خاریم کز فیض چمن
دامنت ما خود به خود چون غنچه پر گل می شود ۲
دست و پایی زن، که نبود در شمار زندگان
هرکه چون من نقش دیوار توکل می شود ۳
حاصل سرمایه ی خاشاک معلوم است چیست
در گلستانی که سودا با زر گل می شود ۴
عاشقان دارند غوغا در شهادتگاه عشق
فتنه ها در خیل شاهان بر سر پل می شود ۵
بعد مردن، از پریشانی به خاک من سلیم
تخم هر گل را که افشانند، سنبل می شود ۶
طوطی از آیینه چون رو دید، بلبل می شود ۱
فارغ از زخم خس و خاریم کز فیض چمن
دامنت ما خود به خود چون غنچه پر گل می شود ۲
دست و پایی زن، که نبود در شمار زندگان
هرکه چون من نقش دیوار توکل می شود ۳
حاصل سرمایه ی خاشاک معلوم است چیست
در گلستانی که سودا با زر گل می شود ۴
عاشقان دارند غوغا در شهادتگاه عشق
فتنه ها در خیل شاهان بر سر پل می شود ۵
بعد مردن، از پریشانی به خاک من سلیم
تخم هر گل را که افشانند، سنبل می شود ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۵۳ - بلبل ما ناله بر آهنگ غربت ساز کرد
گوهر بعدی:شماره ۴۵۵ - تنها من ضعیف ندارم بدن کبود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.