شماره ۴۵۵ - تنها من ضعیف ندارم بدن کبود

تنها من ضعیف ندارم بدن کبود
عشقم چنان فشرده که شد پیرهن کبود ۱

گر بعد مرگ بنگری، از سنگ حادثات
چون لاجورد سوده بود خاک من کبود ۲

جز من کسی کجاست که گیرد عزای من
همدم! به روز مرگ مرا کن کفن کبود ۳

مجنون خسته، سنگ برای تو می خورد
لیلی! ترا برای چه گردیده تن کبود؟ ۴

هرگز مرا به چشم نیاید فلک سلیم
در حیرتم که از چه بود چشم من کبود ۵