هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به زیباییهای ظاهری و افسونگری معشوق اشاره دارد و از استعارههایی مانند تیر مژگان، زلف، و شمع برای توصیف عشق و جذابیت استفاده میکند. همچنین، به مفاهیمی مانند وحدت، تواضع، و نعمتهای الهی نیز پرداخته شده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای عمیق و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۴۶۳ - چشم پر افسون او سحرآفرینی می کند
چشم پر افسون او سحرآفرینی می کند
تیر مژگانش ز شوخی دلنشینی می کند ۱
آخر حسن است و کار او به زلف افتاده است
داده خرمن را به باد و خوشه چینی می کند ۲
پیش پای خویش را هرکس نمی بیند چو شمع
لاف باطل می زند گر دوربینی می کند ۳
نعمت فغفور را فیضی که در خاصیت است
کاسه چوبین گدا را چوب چینی می کند ۴
سایه را با خویشتن همره نمی خواهد سلیم
همچو عنقا هرکه او وحدت گزینی می کند ۵
تیر مژگانش ز شوخی دلنشینی می کند ۱
آخر حسن است و کار او به زلف افتاده است
داده خرمن را به باد و خوشه چینی می کند ۲
پیش پای خویش را هرکس نمی بیند چو شمع
لاف باطل می زند گر دوربینی می کند ۳
نعمت فغفور را فیضی که در خاصیت است
کاسه چوبین گدا را چوب چینی می کند ۴
سایه را با خویشتن همره نمی خواهد سلیم
همچو عنقا هرکه او وحدت گزینی می کند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶۲ - دلم به سینه ز ننگ سخنوری خون شد
گوهر بعدی:شماره ۴۶۴ - همای شوق من بر قاف همت آشیان دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.