هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غنایی، احساسات شاعر را درباره عشق، مستی، و طبیعت بیان می‌کند. شاعر از تشبیهات زیبا مانند مستی گل، فغان بلبل، و سوز دل استفاده کرده است. متن پر از تصاویر شاعرانه و عاطفی است که حس عمیق عشق و اندوه را منتقل می‌کنند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا سنگین باشد. همچنین، اشاره‌های غیرمستقیم به مستی و عشق ممکن است نیاز به درک بالاتری از ادبیات و احساسات داشته باشد.

شماره ۴۶۹ - چشم توام ز هوش تهیدست می کند

چشم توام ز هوش تهیدست می کند
یک سرمه دان شراب، مرا مست می کند! ۱

منعم مکن که گریه ی مستانه را دلم
چنان که می به جام و سبو هست، می کند ۲

آرام، سازگار اسیران عشق نیست
بلبل فغان به شاخ چو بنشست، می کند ۳

فریاد شد ز خانه ی همسایگان بلند
مطرب ز بس که زمزمه را پست می کند ۴

آن باغبان که همت خود را بلند کرد
دیوار اگر کند به چمن، پست می کند ۵

سوز دلم ز آبله لشکر کشیده است
هرجا که رو نهد چو کف دست می کند ۶

تا کرده اند نسبت او را به گل سلیم
بوی گلم چو مرغ چمن مست می کند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۶۸ - ز گریه گشت مرا دیده ی خراب سفید
گوهر بعدی:شماره ۴۷۰ - شورش منصور را آخر سرم معراج شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.