هوش مصنوعی:
این شعر به توصیف زیباییهای فصل بهار و تأثیر آن بر طبیعت میپردازد. با تصاویر شاعرانهای مانند گلگون شدن باغ، رقص سوز و مجنون شدن بید، ظهور غنچهها و نغمهسرایی بلبل، شاعر زیباییهای این فصل را به تصویر میکشد. همچنین، به قدرت عشق و تأثیر آن بر ضعف انسان اشاره میکند.
رده سنی:
12+
این شعر دارای مفاهیم شاعرانه و تصاویر ذهنی است که ممکن است برای کودکان زیر 12 سال کمی پیچیده باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عشق و ضعف انسان نیاز به درک عمیقتری دارند که با افزایش سن بهتر درک میشوند.
شماره ۴۷۷ - نوبهار آمد که روی باغ را گلگون کند
نوبهار آمد که روی باغ را گلگون کند
سوز را در رقص آرد، بید را مجنون کند ۱
کرد ظاهر غنچه ی گل را بهار از شاخسار
همچو طوطی کز قفس منقار را بیرون کند ۲
ضعف ما از قوت عشق است، کو صاحبدلی
تا چو مو باریک گردد فکر این مضمون کند ۳
در گلستانی که چون من بلبلی شد نغمه ساز
باغبان را زاغ اگر چشمش بود، بیرون کند ۴
صد خیابان سرو، یک دم می شود موزون سلیم
باغبان گر می تواند مصرعی موزون کند ۵
سوز را در رقص آرد، بید را مجنون کند ۱
کرد ظاهر غنچه ی گل را بهار از شاخسار
همچو طوطی کز قفس منقار را بیرون کند ۲
ضعف ما از قوت عشق است، کو صاحبدلی
تا چو مو باریک گردد فکر این مضمون کند ۳
در گلستانی که چون من بلبلی شد نغمه ساز
باغبان را زاغ اگر چشمش بود، بیرون کند ۴
صد خیابان سرو، یک دم می شود موزون سلیم
باغبان گر می تواند مصرعی موزون کند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۴۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۷۶ - خون بی تابان به محشر نیست بی گفت و شنید
گوهر بعدی:شماره ۴۷۸ - چه غم دارد مرا از خویش اگر محروم می سازد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
