هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از احساسات خود درباره عشق، رهایی، و دردهای عاطفی سخن میگوید. او از باده و مستی به عنوان نمادی برای فراموشی و لذتهای زودگذر یاد میکند و از عشق و وفا به عنوان اسارتی ناخواسته نام میبرد. همچنین، اشارهای به زیباییهای گذرا و آرزوی رهایی دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف باده و مفاهیم مرتبط با آن، این متن را برای گروههای سنی بالاتر مناسبتر میکند.
شماره ۵۱۴ - باده در جام خمار من دلگیر کنید
باده در جام خمار من دلگیر کنید
شوق پروانه ام، از شعله مرا سیر کنید ۱
باده در وقت سحر لذت دیگر دارد
صبح را از می صافی شکر و شیر کنید ۲
ما اسیران وفا را سر آزادی نیست
حلقه در گوش من از حلقه ی زنجیر کنید ۳
نوغزالان همه از دیده ی من می گذرند
بنشینید درین خانه و نخجیر کنید ۴
جنگویان، چو سلیمم به جفا خو شده است
می کشد شوق مرا، دست به شمشیر کنید ۵
شوق پروانه ام، از شعله مرا سیر کنید ۱
باده در وقت سحر لذت دیگر دارد
صبح را از می صافی شکر و شیر کنید ۲
ما اسیران وفا را سر آزادی نیست
حلقه در گوش من از حلقه ی زنجیر کنید ۳
نوغزالان همه از دیده ی من می گذرند
بنشینید درین خانه و نخجیر کنید ۴
جنگویان، چو سلیمم به جفا خو شده است
می کشد شوق مرا، دست به شمشیر کنید ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۲۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۱۳ - خودپرستند بتان، خیل خدا نشناسند
گوهر بعدی:شماره ۵۱۵ - بازم از ابر قدح برقی به خرمن ریختند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
