هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ است که به بیان احساسات عمیق عاشقانه و عرفانی میپردازد. شاعر از دلبستگی، رنجهای عشق، و جستجوی معنویت سخن میگوید. همچنین، از مفاهیمی مانند حسد، گریههای پنهان، و امید به رهایی اشاره میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از ابیات ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده یا نامفهوم باشد.
شماره ۵۲۰ - دل به تدبیر رهایی چو به سویم بیند
دل به تدبیر رهایی چو به سویم بیند
چون گره، بسته ی صد سلسله مویم بیند ۱
صاف سرچشمه ی حیوان، تهی از دردی نیست
خضر کو تا می یکدست سبویم بیند ۲
آنکه منعم کند از باده ی گلگون دایم
نتواند ز حسد رنگ به رویم بیند! ۳
چون روم از سر کوی تو، به من هرکه رسد
گره گریه ی پنهان ز گلویم بیند ۴
خضر آن گه شود از همتم آگه که سلیم
مرده از تشنه لبی بر لب جویم بیند ۵
چون گره، بسته ی صد سلسله مویم بیند ۱
صاف سرچشمه ی حیوان، تهی از دردی نیست
خضر کو تا می یکدست سبویم بیند ۲
آنکه منعم کند از باده ی گلگون دایم
نتواند ز حسد رنگ به رویم بیند! ۳
چون روم از سر کوی تو، به من هرکه رسد
گره گریه ی پنهان ز گلویم بیند ۴
خضر آن گه شود از همتم آگه که سلیم
مرده از تشنه لبی بر لب جویم بیند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۱۹ - از نکهت تو باده ره هوش می زند
گوهر بعدی:شماره ۵۲۱ - نه همین نازش مرا منع از رخ او می کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
