شماره ۵۳۱ - صبرم از درد تو تکلیف مداوا می کند

صبرم از درد تو تکلیف مداوا می کند
از سر زلف تو دل را چون گره وا می کند ۱

همچو فرهادی نخواهی یافت ای شیرین، ولی
چون تویی را او ز سنگ خاره پیدا می کند ۲

هر نفس در صحبت احباب، عید دیگر است
موج ازان هردم بغل گیری به دریا می کند ۳

زین طرف عجز و نیاز و زان طرف دشنام و ناز
در میان ما و او قاصد تماشا می کند! ۴

می شمارد داغ های سینه ام را آسمان
شیشه ی ساعت حساب ریگ صحرا می کند ۵

پوست بیش از خرقه دارد بخیه در اندام من
تیغ مژگان با اسیران تو اینها می کند ۶

در سماع آیم ز ذوق رقص او من هم سلیم
گردبادی تا به صحرا دست بالا می کند ۷