هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از جمال و کرشمههای معشوق سخن میگوید و تأثیر آن را بر خود و جهان توصیف میکند. همچنین، اشارههایی به مفاهیمی مانند شراب، مینوشی، و خرابات دارد که در ادبیات عرفانی نمادین هستند.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عرفانی و استعارههایی مانند شراب و خرابات است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده یا نامناسب باشد. همچنین، درک عمیقتر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات و فلسفه عرفانی دارد.
شماره ۵۳۵ - کرشمه ی تو اگر دست از شراب کشد
کرشمه ی تو اگر دست از شراب کشد
ز باده، دست و دهن را سبو به آب کشد ۱
تو چون پیاده روی، شاخ گل عنان گیرد
وگر سوار شوی، ماه نو رکاب شود ۲
به بزم حسن، رخ او کنایه ی خوبی
به ماه گوید و بر گوش آفتاب کشد ۳
خوش آن حریف که همچون حباب می دایم
به باده دامن آلوده را به آب کشد ۴
سلیم رو به خرابات کن ز راه حرم
چه لازم است کسی این همه عذاب کشد ۵
ز باده، دست و دهن را سبو به آب کشد ۱
تو چون پیاده روی، شاخ گل عنان گیرد
وگر سوار شوی، ماه نو رکاب شود ۲
به بزم حسن، رخ او کنایه ی خوبی
به ماه گوید و بر گوش آفتاب کشد ۳
خوش آن حریف که همچون حباب می دایم
به باده دامن آلوده را به آب کشد ۴
سلیم رو به خرابات کن ز راه حرم
چه لازم است کسی این همه عذاب کشد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۳۴ - دگر عشق بر جان غم پرورم زد
گوهر بعدی:شماره ۵۳۶ - آیینه از خیال رخش آفتاب شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.