هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از حافظ، احساسات عمیق عاشقانه و معنوی را بیان میکند. شاعر از عشق و اشتیاق به معشوق، تأثیرات آن بر زندگی خود، و مفاهیمی مانند رحمت، خمار، و غم سخن میگوید. همچنین، از عناصر طبیعت مانند آب و غبار برای توصیف حالات عاطفی استفاده شده است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و معنوی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژگان و استعارههای به کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارند.
شماره ۵۴۷ - سرشک شوق تو آبی به جوی ما آورد
سرشک شوق تو آبی به جوی ما آورد
غبار کوی تو رنگی به روی ما آورد ۱
جهان سفله اگر داد جرعهی آبی
همان نفس چو می آن را به روی ما آورد ۲
رسید لشکر خط، عاشقان ز جا رفتند
جهان تو را به سر گفتگوی ما آورد ۳
به می فروش بگویید رحم خوش چیزیست
خمار، رعشه به دست سبوی ما آورد ۴
سلیم قطرهی آبی نمیتوان خوردن
چه دست بود که غم بر گلوی ما آورد ۵
غبار کوی تو رنگی به روی ما آورد ۱
جهان سفله اگر داد جرعهی آبی
همان نفس چو می آن را به روی ما آورد ۲
رسید لشکر خط، عاشقان ز جا رفتند
جهان تو را به سر گفتگوی ما آورد ۳
به می فروش بگویید رحم خوش چیزیست
خمار، رعشه به دست سبوی ما آورد ۴
سلیم قطرهی آبی نمیتوان خوردن
چه دست بود که غم بر گلوی ما آورد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۸۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۴۶ - از فروغ چهره، گلخن را چو گلشن می کند
گوهر بعدی:شماره ۵۴۸ - با عشق، کی مراتب امید شد بلند؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
