شماره ۵۴۸ - با عشق، کی مراتب امید شد بلند؟

با عشق، کی مراتب امید شد بلند؟
گردید سایه پست، چو خورشید شد بلند ۱

دارد سری به سینه ی مجروح عاشقان
هرجا که ناخنی چو مه عید شد بلند ۲

موج شراب، دام تذرو سعادت است
از فیض جام، پایه ی جمشید شد بلند ۳

تعجیل آفت است، که هم بیشتر نماند
سرو چمن که دیرتر از بید شد بلند ۴

ایام می دهد به شهان، هرچه می دهد
دست تو ای گدا به چه امید شد بلند؟ ۵

انگشت اگر کسی به لب جام زد سلیم
شور و فغان ز تربت جمشید شد بلند ۶