شماره ۵۵۲ - قلم من که سخن با ورق دل دارد

قلم من که سخن با ورق دل دارد
همچو خورشید بسی صفحه ی باطل دارد ۱

بود از شوق خرابات و حرم هر بیتم
لیلی عشوه طرازی که دو محمل دارد! ۲

گر به تعمیر نشد حاجت این دیر خراب
خم می پای چو طاووس چه در گل دارد؟ ۳

چند خمیازه دهد ساغر ما را چون گل
آخر از شیشه بپرسید چه در دل دارد ۴

باده ی عیش تمنا مکن از جام هلال
شیشه ی سبز فلک، زهر هلاهل دارد ۵

این که هردم به سر خرمن ما می تازد
کیست کز برق بپرسد که چه حاصل دارد ۶

نرود از سر راه تو چو گل، پنداری
ریشه از جوهر خود آینه در گل دارد ۷

چه غم از آفت چشم بد اختر، که سلیم
داغ تعویذ خود از زخم، حمایل دارد ۸