شماره ۵۶۶ - یاد روی او کتانم را لباس ماه کرد

یاد روی او کتانم را لباس ماه کرد
عشق او آیینه ام را روشناس آه کرد ۱

تا به ساعد سوده گشت از بس به دل ناخن زدم
از تو دستم را فلک آخر چنین کوتاه کرد ۲

تخته ی تعلیم لغزیدن ز نعلینش دهد
خضر هرکس را که در عشق تو رو بر راه کرد ۳

راهزن خضر است اگر توفیق همراهی کند
در طریق عشق ما را غافلی آگاه کرد ۴

غیر خود کس را نصیب از ذوق تنهایی نداد
آنکه با من در محبت سایه را همراه کرد ۵

کس نکرد اوقات صرف می پرستی چون سلیم
هرچه کرد این پیر دیر، این بنده ی درگاه کرد ۶