هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از عشق شدید و بیقراری سخن میگوید. شاعر از اسارت در عشق، تشنگی معنوی، و ناتوانی در رسیدن به معشوق میگوید. همچنین، اشاراتی به مفاهیمی مانند دین، کعبه، و طبیعت (مانند موج، گلشن، و بنفشه) دارد که بر جنبههای عرفانی و روحانی شعر میافزاید.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعارههای بهکار رفته ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۵۶۷ - اسیر عشق از کف ساغر خوناب نگذارد
اسیر عشق از کف ساغر خوناب نگذارد
بمیرد تشنه و چون موج لب بر آب نگذارد ۱
بتی شد رهزن دینم که چون در ترکتاز آید
به کعبه غارت ابروی او محراب نگذارد ۲
به تقریبی برآمد هرکه در هندوستان افتاد
خدا کشتی ما را هم درین گرداب نگذارد ۳
درین گلشن ز بس خدمت زخدمتکار می خواهند
بنفشه باغبان را چون مگس در خواب نگذارد ۴
سلیم از موج اشک خود خطر چون خاروخس دارم
چه شد برقی که ما را در ره سیلاب نگذارد ۵
بمیرد تشنه و چون موج لب بر آب نگذارد ۱
بتی شد رهزن دینم که چون در ترکتاز آید
به کعبه غارت ابروی او محراب نگذارد ۲
به تقریبی برآمد هرکه در هندوستان افتاد
خدا کشتی ما را هم درین گرداب نگذارد ۳
درین گلشن ز بس خدمت زخدمتکار می خواهند
بنفشه باغبان را چون مگس در خواب نگذارد ۴
سلیم از موج اشک خود خطر چون خاروخس دارم
چه شد برقی که ما را در ره سیلاب نگذارد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۶۶ - یاد روی او کتانم را لباس ماه کرد
گوهر بعدی:شماره ۵۶۸ - اهل عالم که ز اقبال هما می گویند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.