هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ است که در آن از تشبیهات زیبا و تصاویر شاعرانه برای بیان حالات عاشقانه و عرفانی استفاده شده است. شاعر از مفاهیمی مانند عشق، مستی، بیپروایی، و گذر عمر سخن میگوید و با استفاده از نمادهایی مانند میخانه، گوهر، کبک مست، و پلنگ، احساسات عمیق خود را بیان میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، اشارههایی به مستی و بیپروایی وجود دارد که درک آنها نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۷۴ - سرم چو گوی به میخانه بی درنگ دود
سرم چو گوی به میخانه بی درنگ دود
دلم چو گوهر غلتان به تار چنگ دود ۱
دلیرکرده ی می را ز خصم پروا نیست
چو کبک مست، بط می به روی سنگ دود ۲
ز شرم وعده خلافی به عذر تند مباش
که عیب بیش نمایان شود چو لنگ دود ۳
ز بیم روز و شب است این چنین شتابان عمر
چو آهویی که به دنبال او پلنگ دود ۴
چو رهروی که دود در قفای خضر، سلیم
سفینه ام به محیط از پی نهنگ دود ۵
دلم چو گوهر غلتان به تار چنگ دود ۱
دلیرکرده ی می را ز خصم پروا نیست
چو کبک مست، بط می به روی سنگ دود ۲
ز شرم وعده خلافی به عذر تند مباش
که عیب بیش نمایان شود چو لنگ دود ۳
ز بیم روز و شب است این چنین شتابان عمر
چو آهویی که به دنبال او پلنگ دود ۴
چو رهروی که دود در قفای خضر، سلیم
سفینه ام به محیط از پی نهنگ دود ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۷۳ - خطش به تازه باعث ناز و نیاز شد
گوهر بعدی:شماره ۵۷۵ - کسی کو تا ز کار اهل همت سر برون آرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.