هوش مصنوعی:
این شعر از حسرت و غم عمیق شاعر نسبت به شرایط زندگی و جهان صحبت میکند. او از پریشانی، رنج و ناامیدی خود میگوید و به مفاهیمی مانند عرفان، تقدیر و ناپایداری زندگی اشاره دارد. شاعر همچنین به طبیعت و عناصری مانند گل، لاله و تاک اشاره میکند تا احساسات خود را بیان کند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و پریشانی نیاز به بلوغ فکری دارند تا به درستی درک شوند.
شماره ۵۸۴ - ز بالین همنشینم هر نفس غمناک برخیزد
ز بالین همنشینم هر نفس غمناک برخیزد
نشیند غنچه و چون گل گریبان چاک برخیزد ۱
پریشانی به خاک هرکس از روز ازل آمیخت
به محشر هم پریشان چون غبار از خاک برخیزد ۲
به داغ رشک آن افتاده، همچون لاله می سوزم
که نتواند ز مستی در چمن چون تاک برخیزد ۳
می از آلایش هستی کشد دامان عارف را
چو کاغذ تر شود، از روی معجون پاک برخیزد ۴
فلک صد دور می باید که در ایران زمین گردد
که همچون من غبار دیگری زان خاک برخیزد ۵
سلیم ایام از پست و بلند خود نمی گردد
نشستم من به خاک راه تا افلاک برخیزد ۶
نشیند غنچه و چون گل گریبان چاک برخیزد ۱
پریشانی به خاک هرکس از روز ازل آمیخت
به محشر هم پریشان چون غبار از خاک برخیزد ۲
به داغ رشک آن افتاده، همچون لاله می سوزم
که نتواند ز مستی در چمن چون تاک برخیزد ۳
می از آلایش هستی کشد دامان عارف را
چو کاغذ تر شود، از روی معجون پاک برخیزد ۴
فلک صد دور می باید که در ایران زمین گردد
که همچون من غبار دیگری زان خاک برخیزد ۵
سلیم ایام از پست و بلند خود نمی گردد
نشستم من به خاک راه تا افلاک برخیزد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۵۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۸۳ - در ره عشق بتان جان ز بلا نتوان برد
گوهر بعدی:شماره ۵۸۵ - چه عیش ها که اسیران به وصل ساز کنند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.