هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، احساسات عمیق عاشقانه و جنونآمیز را به تصویر میکشد. شاعر از شبهای پرشراب، یاد میخانه، و رابطهی پیچیدهی بین گل و بلبل سخن میگوید. همچنین، به مفاهیمی مانند عشق، آزادگی، و جنون اشاره میکند و از نمادهایی مانند آیینهی سکندر و سرو برای بیان مقاصد خود استفاده مینماید.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات مانند میو میخانه ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
شماره ۶۰۲ - دلم امشب ز جنون چون خم می جوشان بود
دلم امشب ز جنون چون خم می جوشان بود
چون گلم چاک گریبان ز هم آغوشان بود ۱
یاد میخانه که آنجا به گدایی دایم
همچو آیینه سکندر ز نمدپوشان بود ۲
کس چه داند که میان گل و بلبل چه گذشت
هرکه امشب به چمن بود، ز بیهوشان بود ۳
شب که می رفت به کف جام شرابش از یاد
می توان یافت که در فکر فراموشان بود ۴
عشق را سلسله جنبان تویی امروز ای دل
بی تو زنجیر جنون، کوچه ی خاموشان بود ۵
فیض آزادگی این بس که به گلزار، سلیم
سرو را شاخ گل از غاشیه بر دوشان بود ۶
چون گلم چاک گریبان ز هم آغوشان بود ۱
یاد میخانه که آنجا به گدایی دایم
همچو آیینه سکندر ز نمدپوشان بود ۲
کس چه داند که میان گل و بلبل چه گذشت
هرکه امشب به چمن بود، ز بیهوشان بود ۳
شب که می رفت به کف جام شرابش از یاد
می توان یافت که در فکر فراموشان بود ۴
عشق را سلسله جنبان تویی امروز ای دل
بی تو زنجیر جنون، کوچه ی خاموشان بود ۵
فیض آزادگی این بس که به گلزار، سلیم
سرو را شاخ گل از غاشیه بر دوشان بود ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۰۱ - پرتوی هردم به دل فیض الهی افکند
گوهر بعدی:شماره ۶۰۳ - سری دارم چو مغزش در میان درد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
