شماره ۶۴۴ - دو روز عمر که خواه و نخواه می گذرد

دو روز عمر که خواه و نخواه می گذرد
چنان که می بری آن را به راه، می گذرد ۱

هزار تفرقه از گریه در دل است مرا
چو آن دهی که از آنجا سپاه می گذرد ۲

دوند سوی خیابان به دیدنش گل ها
چو کوچه ای که ازان پادشاه می گذرد ۳

نگاه کوته اگر اوفتاده، مژگان بین
که همچو غنچه ز طرف کلاه می گذرد ۴

ز باد صبح، محیط کرم به موج آمد
پیاله گیر که وقت گناه می گذرد ۵

سلیم می گذرد هرچه هست در عالم
ولی ببین به چه روز سیاه می گذرد ۶