شماره ۶۵۴ - آنچه در پرده ی گل بود نهان، روی تو بود

آنچه در پرده ی گل بود نهان، روی تو بود
گره غنچه گشودیم، در آن بوی تو بود ۱

گلخنم بود به از باغ، که در چشم مرا
آتش و دود در آن، روی تو و موی تو بود ۲

هر کجا زمزمه ی مرغ سحرخیزی خاست
نیک چون گوش نهادیم، دعاگوی تو بود ۳

نشد آوارگی از قرب تو مانع ما را
هر کجا پای نهادیم سر کوی تو بود ۴

حشمت چشم تو از چشم مرا دور نشد
روی صحرا همه بر گله ی آهوی تو بود ۵

حسن روزی که ترا جامه ی رعنایی داد
همچو سرو چمن آن تا سر زانوی تو بود ۶

رفتی و شورش مرغان چمن آخر شد
می توان یافت که آنها ز گل روی تو بود ۷

پنجه ام را به گریبان سروکار افتاده ست
ای خوش آن روز که آن شانه ی گیسوی تو بود ۸

بود در راه ترا قطع بیابانی چند
ورنه در خانه ی خود کعبه به پهلوی تو بود ۹

نیست در کار محبت چو تو فرهاد، سلیم
تیشه ی کوهکنی در خور بازوی تو بود ۱۰