هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، با استفاده از تصاویر طبیعت مانند موج، گل، باده و سبزه، به موضوعاتی مانند رها کردن دغدغه‌ها، لذت بردن از لحظه، و پرهیز از پنهان‌کاری می‌پردازد. شاعر توصیه می‌کند که مانند طبیعت، رازها و نگرانی‌ها را رها کرده و از زندگی لذت ببریم.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب (به عنوان نماد) نیاز به بلوغ فکری برای تفسیر صحیح دارد.

شماره ۶۸۵ - چو موج، موسم گل سبحه را در آب انداز

چو موج، موسم گل سبحه را در آب انداز
پیاله در قدح باده چون حباب انداز ۱

نهان مکن ز کسی راز می کشی چون گل
مپوش دامن تر را، در آفتاب انداز ۲

دهند گر به تو خم های گنج قارون را
زرش برآور و بر جای آن شراب انداز ۳

سر برهنه برد فیض از هوای چمن
صبا، کلاه گل و لاله را در آب انداز ۴

به بزم می، صفتی بهتر از خموشی نیست
چو لاله سرمه به پیمانه ی شراب انداز ۵

مباد پای نسیم چمن بریده شود
چو سبزه، ریزه ی مینای خود در آب انداز ۶

سلیم صد خطر از زیر آسمان دیدی
که گفت بار درین منزل خراب انداز؟ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۸۴ - صبحدم چون صاحبان غیب بر اهل نیاز
گوهر بعدی:شماره ۶۸۶ - چون گلم از جامه بر تن مانده دامانی و بس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.