هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، با استفاده از تصاویر طبیعت مانند موج، گل، باده و سبزه، به موضوعاتی مانند رها کردن دغدغهها، لذت بردن از لحظه، و پرهیز از پنهانکاری میپردازد. شاعر توصیه میکند که مانند طبیعت، رازها و نگرانیها را رها کرده و از زندگی لذت ببریم.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب (به عنوان نماد) نیاز به بلوغ فکری برای تفسیر صحیح دارد.
شماره ۶۸۵ - چو موج، موسم گل سبحه را در آب انداز
چو موج، موسم گل سبحه را در آب انداز
پیاله در قدح باده چون حباب انداز ۱
نهان مکن ز کسی راز می کشی چون گل
مپوش دامن تر را، در آفتاب انداز ۲
دهند گر به تو خم های گنج قارون را
زرش برآور و بر جای آن شراب انداز ۳
سر برهنه برد فیض از هوای چمن
صبا، کلاه گل و لاله را در آب انداز ۴
به بزم می، صفتی بهتر از خموشی نیست
چو لاله سرمه به پیمانه ی شراب انداز ۵
مباد پای نسیم چمن بریده شود
چو سبزه، ریزه ی مینای خود در آب انداز ۶
سلیم صد خطر از زیر آسمان دیدی
که گفت بار درین منزل خراب انداز؟ ۷
پیاله در قدح باده چون حباب انداز ۱
نهان مکن ز کسی راز می کشی چون گل
مپوش دامن تر را، در آفتاب انداز ۲
دهند گر به تو خم های گنج قارون را
زرش برآور و بر جای آن شراب انداز ۳
سر برهنه برد فیض از هوای چمن
صبا، کلاه گل و لاله را در آب انداز ۴
به بزم می، صفتی بهتر از خموشی نیست
چو لاله سرمه به پیمانه ی شراب انداز ۵
مباد پای نسیم چمن بریده شود
چو سبزه، ریزه ی مینای خود در آب انداز ۶
سلیم صد خطر از زیر آسمان دیدی
که گفت بار درین منزل خراب انداز؟ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۶۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۸۴ - صبحدم چون صاحبان غیب بر اهل نیاز
گوهر بعدی:شماره ۶۸۶ - چون گلم از جامه بر تن مانده دامانی و بس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.