هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از زیباییهای طبیعت و عناصری مانند طاووس، لاله، فانوس، و باده استفاده میکند تا مفاهیمی مانند عشق، سروری، و زیبایی را بیان کند. شاعر از تشبیهات و استعارههای زیبا برای توصیف احساسات و حالات درونی خود بهره میبرد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند باده ممکن است برای گروههای سنی پایین مناسب نباشد.
شماره ۶۸۷ - ای خوش آن سروری که از ناموس
ای خوش آن سروری که از ناموس
چتردار خود است چون طاووس ۱
عار آید ز لاف، مردان را
پر ندیده کسی به تاج خروس ۲
پاسبان خودند آگاهان
هم چراغ است لاله، هم فانوس ۳
باز ذوق هوای ابر آورد
بط می را به جلوه چون طاووس ۴
رغبت طبع را برانگیزد
گردن شیشه، همچو ساق عروس ۵
عشق باشد سلیم در دل من
باده در شیشه، شمع در فانوس ۶
چتردار خود است چون طاووس ۱
عار آید ز لاف، مردان را
پر ندیده کسی به تاج خروس ۲
پاسبان خودند آگاهان
هم چراغ است لاله، هم فانوس ۳
باز ذوق هوای ابر آورد
بط می را به جلوه چون طاووس ۴
رغبت طبع را برانگیزد
گردن شیشه، همچو ساق عروس ۵
عشق باشد سلیم در دل من
باده در شیشه، شمع در فانوس ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۶۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۸۶ - چون گلم از جامه بر تن مانده دامانی و بس
گوهر بعدی:شماره ۶۸۸ - مگذر ز می، ز باطن اهل صفا بترس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.