شماره ۷۱۳ - سر تا به پا چو شمع همه اشک و آه باش

سر تا به پا چو شمع همه اشک و آه باش
در راه عشق پا چو نهی، سر به راه باش ۱

آسودگی ز گلشن فقر و فنا گلی ست
نام گدا به خویش نه و پادشاه باش ۲

بیهوده نیست چهچه بلبل درین چمن
مستانه جلوه چیست، خبردار چاه باش ۳

سرگرمی چراغ بود از کلاه گرم
چون آفتاب، گو سر من بی کلاه باش ۴

کردیم ترک این چمن از دست باغبان
ای عندلیب بشنو و ای گل گواه باش ۵

کمتر مشو ز نقش قدم، خضر اگر نه ای
گر شمع راه کس نشوی، خاک راه باش ۶

چند از قفای نعمت دنیا دوی چو آب
نفس آتش است، طعمه ی او گو گیاه باش ۷

در کاروبار خود مطلب یاری از کسی
هم خویش برق خرمن خود همچو ماه باش ۸

تا چند چون علاقه ی دستار سرکشی؟
ای ماه نو، شکسته چو طرف کلاه باش ۹

در چشم من عزیز، سیاهان چو سرمه اند
ای بخت من، هلاک تو گردم، سیاه باش ۱۰

پرهیز نیست از می و شاهد ترا سلیم
آخر که گفته است چنین روسیاه باش؟ ۱۱