هوش مصنوعی: متن بالا یک شعر عرفانی و اخلاقی است که به خواننده توصیه‌هایی برای زندگی می‌کند. شاعر از طبیعت و عناصر آن مانند گل، تاک، غنچه، موج، طوفان، و بیابان به عنوان نمادهایی برای بیان مفاهیم عمیق انسانی استفاده می‌کند. توصیه‌های اصلی شامل پذیرش شرایط زندگی، تواضع، دوری از فتنه‌ها، توجه به حال خود، و مهربانی با دیگران است.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در شعر نیاز به درک و تجربه‌ی بیشتری از زندگی دارد که معمولاً در نوجوانی و بزرگسالی حاصل می‌شود. همچنین، برخی از اشارات نمادین ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.

شماره ۷۱۵ - چو گل که گفت درین باغ شاد و خندان باش

چو گل که گفت درین باغ شاد و خندان باش
به حال خویش چو تاک بریده گریان باش ۱

درین چمن که زند برق فتنه تیغ به ابر
تمام سر شو و چون غنچه در گریبان باش ۲

نکرد فایده ای از تلاش ساحل، موج
مقیم حلقه ی گرداب همچو طوفان باش ۳

به سیر کوچه و بازار شهر فیضی نیست
چو گردباد، سراسر رو بیابان باش ۴

به دست آور اگر می توان دل موری
فراغت از طلب خاتم سلیمان باش ۵

هزار توبه ی می گر شکسته ای سهل است
اگر شکسته شد از تو دلی پشیمان باش ۶

چو تندباد حوادث شود غبارانگیز
پناه مردم بی دست و پا، چو مژگان باش ۷

ترا چه کار به نیک و بد زمانه سلیم
به حال خویش درین خانه همچو مهمان باش ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۱۴ - خرم آن گلشن که امید بهاری باشدش
گوهر بعدی:شماره ۷۱۶ - عقل نگذارد مرا یک دم ز دردسر خلاص
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.