هوش مصنوعی: این شعر بهاری از مولانا، با استفاده از تصاویر طبیعی و عرفانی، به نقد مفاهیم سنتی و ظاهری دین و عرفان می‌پردازد. شاعر با بیان «غلط» در پایان هر بیت، اشتباه بودن درک رایج از مفاهیمی مانند خانقاه، مستی، عشق، و حتی پرستش را نشان می‌دهد. او تأکید می‌کند که حقیقت فراتر از این ظواهر است و گاه در حیرت بین کفر و دین می‌توان آن را یافت.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و نقدهای فلسفی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با مبانی عرفان و ادبیات فارسی دارد. همچنین، برخی از اشارات مانند «مستی» و «کفر و دین» ممکن است برای سنین پایین نامفهوم یا گمراه‌کننده باشد.

شماره ۷۲۰ - بهار شد که کند شیخ جلوه گاه غلط

بهار شد که کند شیخ جلوه گاه غلط
به سوی میکده آید ز خانقاه غلط ۱

ز شمع لاله و از لاله شعله ظاهر شد
که کرده اند ز مستی همه کلاه غلط ۲

که گفته است گدایان عشق محتاجند
غلط رسیده به خدام پادشاه، غلط ۳

ز جلوه ی توازان آب می شود که ترا
به آفتاب کند شمع صبحگاه غلط ۴

دلم سلیم به حیرت ز کفر و دین افتاد
همیشه راه شود بر سر دو راه غلط ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۱۹ - کنم برای جنون یارب از که سامان قرض
گوهر بعدی:شماره ۷۲۱ - منم که ساخته ام سور با عزا مربوط
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.