هوش مصنوعی:
این متن شعری است که با استفاده از استعارههای زیبا مانند شمع، پروانه و فانوس، به بیان عشق و ایثار میپردازد. شمع نماد عاشقی است که در راه معشوق میسوزد و پروانه نشاندهندهی عشقی بیقرار است که به سوی نابودی میرود. شعر به مفاهیمی مانند فداکاری، عشق پرشرر و انتظار کشیدن در راه معشوق اشاره دارد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی کلاسیک، فهم آن را نیازمند سطحی از بلوغ فکری و ادبی میکند.
شماره ۷۲۷ - ای شوق رخت سوخته مغز قلم شمع
ای شوق رخت سوخته مغز قلم شمع
نزدیک به مردن ز غمت دم به دم شمع ۱
بر یاد تو چون صورت فانوس خیالند
عالم همه مشغول طواف حرم شمع ۲
در بزم تو عزت طلبی صرفه ندارد
ااینجا سر شمع است نثار قدم شمع ۳
بر اهل ستم خیل مکافات چو رو کرد
از خون صبا چرب شد اول علم شمع ۴
اندیشه سلیم از غم عشق تو ندارد
پروانه به خود داده قرار ستم شمع ۵
نزدیک به مردن ز غمت دم به دم شمع ۱
بر یاد تو چون صورت فانوس خیالند
عالم همه مشغول طواف حرم شمع ۲
در بزم تو عزت طلبی صرفه ندارد
ااینجا سر شمع است نثار قدم شمع ۳
بر اهل ستم خیل مکافات چو رو کرد
از خون صبا چرب شد اول علم شمع ۴
اندیشه سلیم از غم عشق تو ندارد
پروانه به خود داده قرار ستم شمع ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۲۶ - زهی نهال خزان دیده ای ز باغ تو شمع
گوهر بعدی:شماره ۷۲۸ - هرکه را بینی، بود در فکر سامان طمع
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.