هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از ناتوانی در حل مشکلات و ناامیدی از شرایط موجود سخن میگوید. او به دنبال راهحلی برای اصلاح وضعیت است اما به نظر میرسد که هیچ چارۀ مؤثری پیدا نمیکند. همچنین، شاعر به رابطهای نابرابر بین ثروتمندان و فقرا اشاره میکند و از بیارزشی شعر در نزد دیگران شکایت دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و اجتماعی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از واژهها و مفاهیم مانند 'مزاج'، 'دفع سرکشی آتش'، و 'نظری با گدای خاموش' ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار یا نامفهوم باشد.
شماره ۷۸۹ - سر از کجاست که چون لاله فکر تاج کنیم
سر از کجاست که چون لاله فکر تاج کنیم
دماغ کو که به بوی گلش علاج کنیم ۱
به دفع سرکشی آتش، آب می باید
کجاست باده که اصلاح این مزاج کنیم ۲
کریم را نظری با گدای خاموش است
به پیش دوست چه اظهار احتیاج کنیم ۳
نهیم تهمت خندیدنش درین مجلس
فواق شیشه ی می را چنین علاج کنیم ۴
سلیم فکر دگر کن که شعر بی قدر است
چه لازم است که این کار بی رواج کنیم؟ ۵
دماغ کو که به بوی گلش علاج کنیم ۱
به دفع سرکشی آتش، آب می باید
کجاست باده که اصلاح این مزاج کنیم ۲
کریم را نظری با گدای خاموش است
به پیش دوست چه اظهار احتیاج کنیم ۳
نهیم تهمت خندیدنش درین مجلس
فواق شیشه ی می را چنین علاج کنیم ۴
سلیم فکر دگر کن که شعر بی قدر است
چه لازم است که این کار بی رواج کنیم؟ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۰۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۸۸ - کی بود در چمن که سرودی نداشتیم
گوهر بعدی:شماره ۷۹۰ - ز تنهایی چو مینا راز با پیمانه می گویم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.