هوش مصنوعی:
شاعر در این متن به زیباییهای طبیعت و عشق اشاره میکند و از آرزوهای خود برای وصال معشوق و لذتهای زندگی سخن میگوید. او از مستی، گلها، و نماز به عنوان نمادهایی از عشق و معنویت استفاده میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی اشارات به مستی و عشق ممکن است نیاز به درک بالاتری از ادبیات و فرهنگ داشته باشد.
شماره ۸۰۲ - چگونه زمزمه ای در چمن به کام کنم
چگونه زمزمه ای در چمن به کام کنم
که موج لاله و گل را خیال دام کنم ۱
خوش آن که غارت مستان شود چمن، تا من
گلی برم به اسیری، پیاله نام کنم! ۲
کجاست تاب تغافل زدن مرا به بتی
که در نماز اگر بینمش، سلام کنم! ۳
به دوست یک سخنم هست و بی سرایت نیست
اگر نصیب شود کاین سخن تمام کنم ۴
وصال دختر رز را نمی کنم پنهان
حلال را ز چه بر خویشتن حرام کنم ۵
گرفته شوق عنانم سلیم و نگذارد
چو آفتاب به یک جا دمی مقام کنم ۶
که موج لاله و گل را خیال دام کنم ۱
خوش آن که غارت مستان شود چمن، تا من
گلی برم به اسیری، پیاله نام کنم! ۲
کجاست تاب تغافل زدن مرا به بتی
که در نماز اگر بینمش، سلام کنم! ۳
به دوست یک سخنم هست و بی سرایت نیست
اگر نصیب شود کاین سخن تمام کنم ۴
وصال دختر رز را نمی کنم پنهان
حلال را ز چه بر خویشتن حرام کنم ۵
گرفته شوق عنانم سلیم و نگذارد
چو آفتاب به یک جا دمی مقام کنم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۰۱ - در قفس از هر نسیمی عیش گلشن می کنم
گوهر بعدی:شماره ۸۰۳ - صبح چون میل تماشای گلستان می کنیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
