شماره ۸۱۷ - گر امید رحمی از فریادرس می داشتم

گر امید رحمی از فریادرس می داشتم
لب نمی بستم ز افغان تا نفس می داشتم ۱

شور فریادم بیابان را به تنگ آورده است
کاش آواز خوشی همچون جرس می داشتم ۲

عاشقم، اندیشه ام از گردش افلاک نیست
می نمی خوردم اگر بیم از عسس می داشتم ۳

گو منال طالع خود بی سبب مرغ اسیر
کاش من هم گوشه ای همچون قفس می داشتم ۴

در بیابان طلب از رشک می مردم، اگر
جز دو دست خود کسی در پیش و پس می داشتم ۵

نیست الفت با مغول، شکرلبان هند را
کاش بر سر چیره ای همچون مگس می داشتم ۶

بی کس چون من نمی باشد، چه می کردم سلیم
در خراب هند اگر حاجت به کس می داشتم ۷