هوش مصنوعی:
متن بالا بیانگر احساسات عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق، بوسه، وصف معشوق و مفاهیمی مانند عقل و دین سخن میگوید. همچنین، اشاراتی به مفاهیم فلسفی مانند عدم و عرفان (مانند اشاره به منصور حلاج) دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات عاشقانه و تمثیلهای عمیق ممکن است نیاز به بلوغ فکری داشته باشد.
شماره ۸۲۰ - جرعه ای ریز که تا چاره ی خمیازه کنیم
جرعه ای ریز که تا چاره ی خمیازه کنیم
بوسه ای ده که به آن لب نمکی تازه کنیم ۱
بی نمک می شود آن چیز که پرشور شود
فصل گل را ز پی می کشی اندازه کنیم ۲
عقل و دین رفت، به زنجیر چه حاجت دل را
یک ورق قابل آن نیست که شیرازه کنیم ۳
به عدم نیست گذر قاتل ما را، تا چند
همچو منصور وطن بر سر دروازه کنیم؟ ۴
قصه ی زلف کهن گشت سلیم، آن بهتر
که ز وصف خط مشکین، سخن تازه کنیم ۵
بوسه ای ده که به آن لب نمکی تازه کنیم ۱
بی نمک می شود آن چیز که پرشور شود
فصل گل را ز پی می کشی اندازه کنیم ۲
عقل و دین رفت، به زنجیر چه حاجت دل را
یک ورق قابل آن نیست که شیرازه کنیم ۳
به عدم نیست گذر قاتل ما را، تا چند
همچو منصور وطن بر سر دروازه کنیم؟ ۴
قصه ی زلف کهن گشت سلیم، آن بهتر
که ز وصف خط مشکین، سخن تازه کنیم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۰۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۱۹ - چو گل از هر طرف چاک دگر دارد گریبانم
گوهر بعدی:شماره ۸۲۱ - بس که گشتم ناتوان، هرگه صفیری می کشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.