هوش مصنوعی: متن بالا از اشعاری تشکیل شده که از طبیعت و عناصر آن مانند گل، بلبل، و پروانه برای بیان مفاهیم عاشقانه و فلسفی استفاده می‌کند. شاعر از خواننده می‌خواهد تا از زیبایی‌های زندگی لذت ببرد، حتی اگر با مشکلاتی روبرو است. مفاهیمی مانند قرض گرفتن از طبیعت برای رسیدن به آرامش و نشاط، تحمل در برابر سختی‌ها، و اهمیت تغافل در زیبایی از مضامین اصلی این اشعار هستند.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک برخی از استعاره‌ها و اشارات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.

شماره ۸۵۵ - فصل گل شد، ناله ی عیشی ز بلبل قرض کن

فصل گل شد، ناله ی عیشی ز بلبل قرض کن
گر نداری زر برای باده، از گل قرض کن ۱

بی پریشانی نگردد جمع اسباب نشاط
بهر دل سرمایه ای زان زلف و کاکل قرض کن ۲

حسن هرگز طرفی از پهلوی اهلیت نبست
مایه ی تمکین خوبی از تغافل قرض کن ۳

بینوایی می کشد بلبل ز تاراج خزان
از چراغ محفل ای پروانه یک گل قرض کن ۴

این همه افغان ندارد گر جفایی دیده ای
سخت بی صبری سلیم، اندک تحمل قرض کن ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۵۴ - نیست در حشر محبت گفتگوی کشتگان
گوهر بعدی:شماره ۸۵۶ - چه آب و خاک و چه نیکویی سرشت است این
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.