هوش مصنوعی:
این متن شعرگونه از مولانا بیانگر نگرش عارفانه و انتقادی به زندگی است. شاعر از مینوشی و لذتهای گذرا سخن میگوید، اما در عین حال به انتقاد از ناصحان و جامعه میپردازد. او بر اهمیت بخشش، دوستی و پرهیز از دزدی تأکید دارد و رنجش از دوستان را ناپسند میداند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و انتقادی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از ابیات نیاز به تفسیر دارند و مناسب مخاطبان با سطح بلوغ فکری بالاتر هستند.
شماره ۸۷۲ - ز دست ساقی، تا کی پیاله نوشیدن؟
ز دست ساقی، تا کی پیاله نوشیدن؟
خوش است گل زگلستان به دست خود چیدن ۱
لطیفه ی ست که در کار ناصحان از ماست
چوگل شدن همه تن گوش و حرف نشنیدن ۲
کجاست ساقی مستان در انجمن، تا چند
عبث نشستن و بر روی یکدگر دیدن ۳
گناه بنده خوش آید کریم مفلس را
که هیچ چیز ندارد برای بخشیدن ۴
نگاه دار خدایا ز خست دزدی
که ننگ مرد بود سر ز تیغ دزدیدن ۵
سلیم رنجش اغیار را مضایقه نیست
ولی کسی نتواند ز دوست رنجیدن ۶
خوش است گل زگلستان به دست خود چیدن ۱
لطیفه ی ست که در کار ناصحان از ماست
چوگل شدن همه تن گوش و حرف نشنیدن ۲
کجاست ساقی مستان در انجمن، تا چند
عبث نشستن و بر روی یکدگر دیدن ۳
گناه بنده خوش آید کریم مفلس را
که هیچ چیز ندارد برای بخشیدن ۴
نگاه دار خدایا ز خست دزدی
که ننگ مرد بود سر ز تیغ دزدیدن ۵
سلیم رنجش اغیار را مضایقه نیست
ولی کسی نتواند ز دوست رنجیدن ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۷۱ - صفای گلشن کشمیر را تماشا کن
گوهر بعدی:شماره ۸۷۳ - بهار شد که رود هرکسی به راه چمن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.