هوش مصنوعی: این متن شعرگونه از مولانا بیانگر نگرش عارفانه و انتقادی به زندگی است. شاعر از می‌نوشی و لذت‌های گذرا سخن می‌گوید، اما در عین حال به انتقاد از ناصحان و جامعه می‌پردازد. او بر اهمیت بخشش، دوستی و پرهیز از دزدی تأکید دارد و رنجش از دوستان را ناپسند می‌داند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عرفانی و انتقادی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از ابیات نیاز به تفسیر دارند و مناسب مخاطبان با سطح بلوغ فکری بالاتر هستند.

شماره ۸۷۲ - ز دست ساقی، تا کی پیاله نوشیدن؟

ز دست ساقی، تا کی پیاله نوشیدن؟
خوش است گل زگلستان به دست خود چیدن ۱

لطیفه ی ست که در کار ناصحان از ماست
چوگل شدن همه تن گوش و حرف نشنیدن ۲

کجاست ساقی مستان در انجمن، تا چند
عبث نشستن و بر روی یکدگر دیدن ۳

گناه بنده خوش آید کریم مفلس را
که هیچ چیز ندارد برای بخشیدن ۴

نگاه دار خدایا ز خست دزدی
که ننگ مرد بود سر ز تیغ دزدیدن ۵

سلیم رنجش اغیار را مضایقه نیست
ولی کسی نتواند ز دوست رنجیدن ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۷۱ - صفای گلشن کشمیر را تماشا کن
گوهر بعدی:شماره ۸۷۳ - بهار شد که رود هرکسی به راه چمن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.