شماره ۸۷۳ - بهار شد که رود هرکسی به راه چمن

بهار شد که رود هرکسی به راه چمن
شکوفه رفت ز خلوت به بارگاه چمن ۱

بهار شد که ز شوخی دگر سوار شود
به اسب چوب چو اطفال، پادشاه چمن ۲

بهار شد که ز خلوت صراحی و مینا
روند از پی طاعت به عیدگاه چمن ۳

حریف لشکر خونریز غم نه ایم، ازان
چو خیل سبزه گریزیم در پناه چمن ۴

ز باغ رفت و فتاد از قفای او چو قفس
هزار رخنه به دیوار از نگاه چمن ۵

به عزم کوی بتان، احتیاج سامان نیست
شراب توشه ی این ره بود چو راه چمن ۶

سلیم آفت غم را به دل علاجی نیست
خزان نمی گذرد از سر گناه چمن ۷