شماره ۸۷۶ - ز عمر رفته چه نقصان به کامرانی من

ز عمر رفته چه نقصان به کامرانی من
بود شکوفه ی پیری، گل جوانی من ۱

چو تب مفارقت از من گزید، می میرم
که آتش است چو شمع آب زندگانی من ۲

چمن به باد خزان داده ام، نمانده گلی
به غیر آبله در دست باغبانی من ۳

مرا به گلشن وصلت رسانده، نیست عبث
به بال خویش چو طاووس، گلفشانی من ۴

ز عمر تلخ، پشیمان شدم ز آب حیات
نصیب خضر رهم باد، زندگانی من! ۵

سلیم، خون مرا می خورد چو آب آن گل
نتیجه ی عجبی داد باغبانی من ۶