خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که به موضوعاتی مانند عشق، دوری از دنیای مادی، نگاه به زیبایی‌های معنوی، و پذیرش تقدیر می‌پردازد. شاعر توصیه می‌کند که به جای عقل خشک، به محبت و زیبایی‌های عالم توجه شود، از دنیای مادی فاصله بگیریم، و به جای نگرانی‌های روزمره، به عشق و معنویت روی آوریم.

رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند نوشیدن باده و گناه کردن نیاز به تفسیر دارد و ممکن است برای سنین پایین نامناسب باشد.

بگذر ز عقل و فیض محبت نگاه کن
بردار شمع را و تماشای ماه کن

نزدیک این خرابه شدن از برای چیست
از دور چون ستاره به دنیا نگاه کن

در آسیا لذیذ بود نان آسیا
بر آسمان نظاره ی خورشید و ماه کن

خواهی اگر گزند نبینی ز روزگار
درویش! هرچه هست ترا، نذر شاه کن

بی ترک سر چو عشق میسر نمی شود
کنجی نشین و مشورتی با کلاه کن

هرگاه برهمن به خدا روی آورد
بت گوید از عتاب که بر من نگاه کن

رحمت، کرم به قدر گنه می کند سلیم
تا ممکن است، باده بنوش و گناه کن

«سلیم تهرانی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir