شماره ۸۸۹ - ای شعله ی حسنت را، جان ها شده پروانه

ای شعله ی حسنت را، جان ها شده پروانه
در حلقه ی زلفت دل، مجنون و سیه خانه ۱

شب تا به سحر ای شمع از شوق وصال تو
آغوش دلم باز است همچون پر پروانه ۲

هرگاه به ما ساقی از غمزه اشارت کرد
از کف دل پرخون را دادیم چو پیمانه ۳

از صحبت خاکستر، گردد دل من روشن
چون آینه برعکس است، کار من دیوانه ۴

از میکده رندان را کی منع توان کردن
هر رگ به تن مستان، راهی ست به میخانه ۵

پیمانه سلیم از کف مگذار به فصل گل
سرمایه ی عقل این است، دیگر همه افسانه ۶