هوش مصنوعی:
این شعر از نگاه شاعر، جهان را به چاهی تنگ تشبیه میکند که انسانها مانند کبوترانی در آن گرفتار شدهاند. شاعر از تنگی دنیا، بیعدالتی، و احساس غربت و حیرت انسان در این جهان سخن میگوید. او از سرنوشت تلخ، ناامیدی، و جستوجوی راه نجات صحبت میکند و در نهایت، به رنجهای بشری و محدودیتهای زندگی اشاره دارد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مضامین عمیق فلسفی و عرفانی است و درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و مفاهیم انتزاعی ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال دشوار باشد.
شماره ۸۹۵ - جهان تنگ چو چاه است و ما کبوتر چاه
جهان تنگ چو چاه است و ما کبوتر چاه
درو چو قافله ی تشنه ایم بر سر چاه ۱
ز دست و پا زدن ما درین محیط چه سود
فتاده ایم به گرداب چون شناور چاه ۲
ز آسمان کند آمد شد آه من که مرا
به سوی بام بود راه خانه چون در چاه ۳
به حیرتم که شود نانم از کجا حاصل
مرا که خضر شد از بهر آب، رهبر چاه ۴
فغان ز بخت بد و تنگی جهان که بود
یکی برادر یوسف، یکی برادر چاه ۵
وطن خوش است اگر تنگنای زندان است
بود غریب فضای چمن، کبوتر چاه ۶
چه آفتاب، که هرگز ندیده یوسف ما
ستاره ای بجز از چشم گرگ بر سر چاه ۷
فلک به قید جهان پاسبان ماست سلیم
که عنکبوت بود پرده دار بر سر چاه ۸
درو چو قافله ی تشنه ایم بر سر چاه ۱
ز دست و پا زدن ما درین محیط چه سود
فتاده ایم به گرداب چون شناور چاه ۲
ز آسمان کند آمد شد آه من که مرا
به سوی بام بود راه خانه چون در چاه ۳
به حیرتم که شود نانم از کجا حاصل
مرا که خضر شد از بهر آب، رهبر چاه ۴
فغان ز بخت بد و تنگی جهان که بود
یکی برادر یوسف، یکی برادر چاه ۵
وطن خوش است اگر تنگنای زندان است
بود غریب فضای چمن، کبوتر چاه ۶
چه آفتاب، که هرگز ندیده یوسف ما
ستاره ای بجز از چشم گرگ بر سر چاه ۷
فلک به قید جهان پاسبان ماست سلیم
که عنکبوت بود پرده دار بر سر چاه ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۲۶۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۹۴ - ساقی خمار دارم، یک ساغر دگر ده
گوهر بعدی:شماره ۸۹۶ - روز و شبم اگر به حضوری چه فایده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.