شماره ۹۰۴ - چه غم ز حادثه آن را که شد شراب زده

چه غم ز حادثه آن را که شد شراب زده
که برق، دست ندارد به کشت آب زده ۱

درین چمن بجز آشفتگی نصیبی نیست
مرا که آب چو گل می کند شراب زده ۲

چه مقصد است ندانم عبث درین وادی
چو گردباد دوم چند اضطراب زده؟ ۳

مقام عیش شهان است هر کف خاکی
برین صحیفه به سر چون تو انتخاب زده ۴

نشان پنجه ز رویش نمی رود تا حشر
ازان تپانچه که حسنت بر آفتاب زده ۵

مپرس حال گل و لاله چون به باغ آمد
کزو چو سایه شود سرو آفتاب زده ۶

سلیم از ستم چشم مست او یک دم
ز گریه بس نکند همچو طفل خواب زده ۷