شماره ۹۰۷ - به چهره خنده به گل های باصفا زده ای

به چهره خنده به گل های باصفا زده ای
به نغمه طعنه به مرغان خوش نوا زده ای ۱

چو لاله چشم سیاه از خمار داری سرخ
پیاله تا به سحر، دوش در کجا زده ای ۲

کسی ندیده به اقبال، چون تو صیادی
به هر خدنگ که افکنده ای، هما زده ای ۳

به کوی عشق تو از خون گرفتگان دیگر
کسی نمانده، کنون دست بر حنا زده ای ۴

ز روی آینه آن پشت پاست روشن تر
گمان بری که به خورشید پشت پا زده ای ۵

حریف دشمن و اقبال او سلیم نه ای
ازین چه سود که بر سر پر هما زده ای ۶