هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، بیانگر احساسات شاعر درباره عشق، جدایی، و جستجوی معنوی است. شاعر از بلبل و گل به عنوان نمادهای عشق و جدایی یاد میکند و از دل میخواهد که از رنج دوری بپرهیزد. همچنین، اشارهای به جستجوی معنوی و توفیق الهی دارد و از هوسهای دنیوی دوری میجوید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۹۰۶ - در چمن ای بلبل از برگ و نوا افتاده ای
در چمن ای بلبل از برگ و نوا افتاده ای
از گلی گویا تو هم چون من جدا افتاده ای ۱
ترک خون خوردن کن ای دل، رحم کن بر حال خود
چون سبوی می به یک پهلو چرا افتاده ای ۲
سال ها ای رهزن دین در طلب بودم ترا
کامشبم در دست چون دزد حنا افتاده ای ۳
دستگیری رهروان را بهتر از توفیق نیست
نیستی موسی، چه در فکر عصا افتاده ای؟ ۴
از غم افتم همچو نقش پا به خاک رهگذر
هر کجا چون خویشتن بینم ز پا افتاده ای ۵
همچو عنقا به که سر در زیر بال خود بری
از هوس تا کی به دنبال هما افتاده ای ۶
در تلاش وصل او داری عجب حالی سلیم
از پریشانی به فکر کیمیا افتاده ای ۷
از گلی گویا تو هم چون من جدا افتاده ای ۱
ترک خون خوردن کن ای دل، رحم کن بر حال خود
چون سبوی می به یک پهلو چرا افتاده ای ۲
سال ها ای رهزن دین در طلب بودم ترا
کامشبم در دست چون دزد حنا افتاده ای ۳
دستگیری رهروان را بهتر از توفیق نیست
نیستی موسی، چه در فکر عصا افتاده ای؟ ۴
از غم افتم همچو نقش پا به خاک رهگذر
هر کجا چون خویشتن بینم ز پا افتاده ای ۵
همچو عنقا به که سر در زیر بال خود بری
از هوس تا کی به دنبال هما افتاده ای ۶
در تلاش وصل او داری عجب حالی سلیم
از پریشانی به فکر کیمیا افتاده ای ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۰۵ - ما و دل دیگر به کوی تندخوی تازه ای
گوهر بعدی:شماره ۹۰۷ - به چهره خنده به گل های باصفا زده ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.