هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، مخاطب را به نوشیدن شراب و لذت بردن از زندگی دعوت میکند و از غم و ناله دوری میجوید. شاعر با استفاده از استعارههای زیبا مانند گل، غنچه، و مومیایی، به زیباییهای زندگی و گذرا بودن غمها اشاره میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و استفاده از استعارههایی مانند شراب است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۹۱۲ - شراب ای گل رعنا نهفته چند کشی
شراب ای گل رعنا نهفته چند کشی
پیاله نوشی و لب را به آب قند کشی ۱
بنوش جامی و چون گل شکفته شو، تا چند
چو غنچه دامن لب را زنوشخند کشی؟ ۲
ز مومیایی می ای شکسته دل مگذر
چه لازم است که ناز شکسته بند کشی ۳
گرت به چشم بد روزگار افتد کار
به چشم، سرمه ز خاکستر سپند کشی ۴
کمان وصل بتان را ز موم ساخته اند
عبث کباده ی خمیازه تا به چند کشی ۵
سلیم در چمنی مشکل است سرکردن
که ناله ای نتوانی ز دل بلند کشی ۶
پیاله نوشی و لب را به آب قند کشی ۱
بنوش جامی و چون گل شکفته شو، تا چند
چو غنچه دامن لب را زنوشخند کشی؟ ۲
ز مومیایی می ای شکسته دل مگذر
چه لازم است که ناز شکسته بند کشی ۳
گرت به چشم بد روزگار افتد کار
به چشم، سرمه ز خاکستر سپند کشی ۴
کمان وصل بتان را ز موم ساخته اند
عبث کباده ی خمیازه تا به چند کشی ۵
سلیم در چمنی مشکل است سرکردن
که ناله ای نتوانی ز دل بلند کشی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۲۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۱۱ - ای بت، متاع اهل ریا را چه می کنی
گوهر بعدی:شماره ۹۱۳ - بعد مرگ از خاک ما مست تغافل نگذری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
