هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از عناصر طبیعت مانند گل، لاله، بلبل و صبا برای بیان احساسات عمیق و درد عشق استفاده می‌کند. شاعر از تغافل و بی‌توجهی معشوق شکایت دارد و از صبا می‌خواهد که به اسیران چمن نگاهی کند. همچنین، متن به مفاهیمی مانند فتنه، نعمت و کرامت نیز اشاره دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعاره‌های به کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل دارند.

شماره ۹۱۳ - بعد مرگ از خاک ما مست تغافل نگذری

بعد مرگ از خاک ما مست تغافل نگذری
سرگران از کشتگان بی تحمل نگذری ۱

می توان کردن نگاهی بر اسیران چمن
لاله را خود داغ کردی، باری از گل نگذری ۲

یک نفس بگذار تا آسوده باشد در قفس
بوی گل داری صبا، نزدیک بلبل نگذری ۳

هرچه می ماند به زلف یار، معشوق من است
ای صبا در باغ پیرامون سنبل نگذری ۴

موج سیل فتنه را سنگ از فلاخن می جهد
شیشه چون دربار داری، غافل از پل نگذری ۵

نیست منعی نعمت خوان کریمان را سلیم
از بتان لاله رخسار و گل و مل نگذری ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۱۲ - شراب ای گل رعنا نهفته چند کشی
گوهر بعدی:شماره ۹۱۴ - درین ره ای خضر از خار پا نمی میری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.