هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از عناصر طبیعت مانند گل، لاله، بلبل و صبا برای بیان احساسات عمیق و درد عشق استفاده میکند. شاعر از تغافل و بیتوجهی معشوق شکایت دارد و از صبا میخواهد که به اسیران چمن نگاهی کند. همچنین، متن به مفاهیمی مانند فتنه، نعمت و کرامت نیز اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعارههای به کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل دارند.
شماره ۹۱۳ - بعد مرگ از خاک ما مست تغافل نگذری
بعد مرگ از خاک ما مست تغافل نگذری
سرگران از کشتگان بی تحمل نگذری ۱
می توان کردن نگاهی بر اسیران چمن
لاله را خود داغ کردی، باری از گل نگذری ۲
یک نفس بگذار تا آسوده باشد در قفس
بوی گل داری صبا، نزدیک بلبل نگذری ۳
هرچه می ماند به زلف یار، معشوق من است
ای صبا در باغ پیرامون سنبل نگذری ۴
موج سیل فتنه را سنگ از فلاخن می جهد
شیشه چون دربار داری، غافل از پل نگذری ۵
نیست منعی نعمت خوان کریمان را سلیم
از بتان لاله رخسار و گل و مل نگذری ۶
سرگران از کشتگان بی تحمل نگذری ۱
می توان کردن نگاهی بر اسیران چمن
لاله را خود داغ کردی، باری از گل نگذری ۲
یک نفس بگذار تا آسوده باشد در قفس
بوی گل داری صبا، نزدیک بلبل نگذری ۳
هرچه می ماند به زلف یار، معشوق من است
ای صبا در باغ پیرامون سنبل نگذری ۴
موج سیل فتنه را سنگ از فلاخن می جهد
شیشه چون دربار داری، غافل از پل نگذری ۵
نیست منعی نعمت خوان کریمان را سلیم
از بتان لاله رخسار و گل و مل نگذری ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۱۲ - شراب ای گل رعنا نهفته چند کشی
گوهر بعدی:شماره ۹۱۴ - درین ره ای خضر از خار پا نمی میری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.