شماره ۹۲۶ - در دعوی عشق تو نه آهی، نه فغانی

در دعوی عشق تو نه آهی، نه فغانی
چون تیغ درین معرکه ماییم و زبانی ۱

می آید و دارد ز پی جان اسیران
چین در خم ابرو، چو خدنگی به کمانی ۲

خاموش ازان گشته ام از شکوه که دارم
همچون گره ابروی او قفل زبانی ۳

سودای گلم نیست، همان به که ازین باغ
چون شمع زنم بر سر خود برگ خزانی ۴

در بادیه گیرد خبر از مجمع طفلان
دیوانه ز هر قافله ی ریگ روانی ۵

بر خود چه سلیم از پی هیچ این همه پیچم
مویی شدم از آرزوی موی میانی ۶