هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و حماسی است که از مفاهیمی مانند صفای باطن، قدرت روح و ناتوانیهای جسمانی، فاصله از خودی و نشانههای نیستی سخن میگوید. همچنین به قدرت و عظمت انسان در برابر جهان اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین استفاده از استعارههای پیچیده و مضامین انتزاعی، مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۷ - صفای می نگر از جبههٔ گشادهٔ ما
صفای می نگر از جبههٔ گشادهٔ ما
حباب آب حیاتست جام بادهٔ ما ۱
ز قوت دل و بازوی ناتوانیهاست
اگر ز رخ نبرد رنگ ایستادهٔ ما ۲
هزار مرحله دوریم از خودی، پیداست
نشان نیستی ما زلوح سادهٔ ما ۳
حریف بازوی جویا نمی شود گردون
که پشت قوس قزح بکشند کبادهٔ ما ۴
حباب آب حیاتست جام بادهٔ ما ۱
ز قوت دل و بازوی ناتوانیهاست
اگر ز رخ نبرد رنگ ایستادهٔ ما ۲
هزار مرحله دوریم از خودی، پیداست
نشان نیستی ما زلوح سادهٔ ما ۳
حریف بازوی جویا نمی شود گردون
که پشت قوس قزح بکشند کبادهٔ ما ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۳۱۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶ - ای به قربان تو گردند کمان ابروها
گوهر بعدی:شماره ۸ - بی سر و قدت خاک نشینند چمنها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.